KLIK HIER VOOR DE WK POOL VAN HAC WEEKBLAD
KLIK HIER VOOR DE POOL DE FRANCE VAN HAC WEEKBLAD

Leerlingen sturen brief

2018/06/08 11:52:01:542:001 - Ingezonden door Leerlingen van Hubertuscollege

Onlangs hebben leerlingen van het Sint-Hubertus in Neerpelt een open brief gestuurd aan hun directie waarin ze hun bezorgdheden uiten over de toekomst van de Wico scholen. Reeds meer dan 150 leerlingen hebben de brief ondertekend. Interessant om eens te lezen en het verhaal omtrent de herstructurering van een ander oogpunt te leren kennen. Toch een signaal dat er eens geluisterd moet worden naar de doelgroep? Uiteindelijk vormen zij de toekomst!

Hieronder de brief
Beste Raad van Bestuur en directies
Via deze weg willen we als leerlingen nogmaals onze bezorgdheid uiten i.v.m. de herstructureringen. We zijn hier helemaal niet tegen, maar we blijven de manier waarop ze zijn doorgevoerd problematisch vinden.
Wij kozen voor deze school met een reden. We herinneren het ons allemaal nog heel goed: de opendeurdag, een paar jaar geleden. Na een rondleiding door de school wisten wij het direct: deze school was ideaal, deze school was de school waar we ons thuis zouden voelen. De naam alleen al: “Het Sint-Hubertuscollege”, hoe lovend klinkt dat?
Wij waren dan ook diep teleurgesteld en verbijsterd toen we op 8 februari 2018 een mailtje ontvingen in onze mailbox. Die datum zal voor altijd in ons geheugen gegrift staan, want onze volledige toekomst veranderde op slag. Er zou een herstructurering komen, zonder inspraak, ook al beweren jullie dat er wel inspraak was en is. Feit is dat we onze geliefde school moeten verlaten op 1 september 2019.
Sinds deze dag voerden wij geweldloze en symbolische acties door om ons protest te laten blijken. Toch hebben we heel sterk het gevoel dat deze acties nooit serieus werden genomen. Meer nog, we hebben echt het gevoel dat we in de steek werden en worden gelaten door “onze” directie.
Hoewel de directie alles minimaliseert en laat blijken dat er maar enkelen tegen deze veranderingen zijn, horen we toch andere dingen onder de mensen. De groep die reageert is misschien minder groot, maar het merendeel is absoluut tegen, ook al durven sommigen dit niet te zeggen. Is het dan niet de taak van het bestuur of van de directie(s) om te luisteren naar die mensen?
Nogmaals voor de duidelijkheid: problemen met veranderingen hebben wij absoluut niet. Wij verkiezen daarentegen wel een andere vorm. Begrip opbrengen voor de volgende zaak is voor ons niet gemakkelijk: waarom kunnen wij onze schoolcarrière niet afmaken op “onze” school? Hebben jullie alternatieven in overweging genomen? Hebben jullie hier bewust naar gezocht? Hebben jullie ooit “echt” rekening gehouden met ons?
Wij kozen niet voor deze herstructurering, wij kozen voor de school. Een school waar we ons heel goed voelden en waar we echt het gevoel hadden dat we onze mening open en vrij konden zeggen. Dit is toch altijd een van de steunpilaren van ons college geweest, één van de fundamenten. Een plaats waar je zonder afstraffing je mening kon zeggen. Geef ons dan ook de opportuniteit om zélf keuzes te maken. We leven tenslotte toch nog in een democratisch land? Op Wikipedia kan je het volgende lezen: “ Vrijheid van meningsuiting wordt vaak beschouwd als een integraal concept in democratieën . De vrijheid om zonder angst voor vervolging je mening te kunnen uiten staat expliciet vermeld in de Universele verklaring van de rechten van de mens .
Over democratie gesproken; we waren pas echt verbaasd toen wij de voorbije week een mail onder ogen kregen. Het is een uitnodiging voor het Denk Even(t) van 31 mei 2018, waarbij ook andere campussen vertegenwoordigd zullen zijn. Het is dan ook naar aanleiding van deze mail dat we vonden dat we opnieuw in onze pen moesten kruipen. Vooral onderstaande paragraaf sneed onze adem af.
“Je hoeft je dus geen zorgen te maken dat je niet zult weten wat te zeggen. Dat hebben we samen voorbereid. Ook als je zelf een andere mening hebt, wordt er van je verwacht dat je de groep vertegenwoordigt en dat je je dus houdt aan wat in de samenvatting zal staan.”
Het beleid noemt dit participatie, maar volgens ons is dit toch een duidelijk voorbeeld van emotionele chantage, manipulatie, brainwashing of hoe je het ook wil noemen. In ieder geval iets wat beschreven wordt als psychische mishandeling. Zou zo een opzichtige uitspraak niet iemands baan kunnen kosten?
Ook hoort de buitenwereld enkel de positieve en eenzijdige berichtgevingen van “onze” school. Wij worden buiten en in de school soms zelfs verbaal aangevallen door mensen die zich baseren op valse berichten. Zo heeft de directie vermeld dat er financiële problemen zijn, maar dit kan niet de echte reden zijn voor deze herstructurering.
De definitie van leerkracht is: persoon die lesgeeft. Na de mededeling van begin februari is er van een volledige dag zonder studie niet veel sprake geweest. We hebben bijna elke dag wel een uur studie wegens afwezige leerkrachten. Welke verklaring heeft u hiervoor? Als leerkrachten niet meer beargumenteerd kritisch mogen spreken over iets (wat letterlijk in het WICO charter staat), lijkt het ons zeer logisch dat bepaalde leerkrachten het niet meer kunnen opbrengen om naar school te komen. Ook voor ons, leerlingen, wordt het steeds moeilijker om de energie te vinden om naar school te komen.
Wat ons ook stoort is het aspect Imago Tijl, dé trots van het college! Zonder veel bedenktijd werd beslist dat Imago Tijl moest blijven bestaan. Wij vragen ons toch echt af hoe jullie dit zien.?De naam “Imago Tijl” is inmiddels al bekend over de hele wereld. Contacten, vriendschappen én relaties ontstonden door de sterke band tussen de leden. Hoe kan men deze band behouden als Imago Tijl verspreid raakt over 3 scholen? Want nu al merken wij het effect van de herstructurering sterk. Momenteel wordt Imago Tijl misbruikt als uithangbord van de school. Waarom Imago Tijl dan niet meteen opentrekken voor iedereen? Als het toch al verspreid raakt over 3 scholen moet dat toch perfect kunnen. Zeker nadat we vernomen hebben dat verschillende leden en dus leerlingen van school zullen veranderen. Is het bestuur hiervan op de hoogte?
Jammer vonden we ook het feit dat de directie niet eens de moeite nam om de jongste leden van Prille Cadansen te feliciteren met de dertigste verjaardag, hoewel ze wel de oudere leden hebben toegesproken. Het viel ook op dat de andere directies wel aanwezig waren bij de première, maar niet bij Prille Cadansen. Vanwaar die vervaagde, schijnheilige interesse?
Wij zijn de volgende generatie. Geef ons dan ook de kans, de kans om onze toekomst zélf te bepalen en om eindelijk als een serieuze gesprekspartner, met kritische zin, gehoord te worden. Kom uit jullie ivoren toren, doe jullie oogkleppen af en kom terug naar de “echte wereld”!

29 mei 2018