Poes vergiftigd

2016/10/21 09:56:00:000:000 - Ingezonden door Erna Ronken

Vorige week is mijn poes Sara overleden.  Zij is vergiftigd. Ze was de hele dag al lusteloos en ’s avonds spuugde ze een sneeuwwitte schuimige massa uit.                                                


Er kwam een vreemde geur uit haar bek. Een bloedonderzoek bij de dierenarts wees uit dat haar nieren zeer ernstig waren aangetast en dat ze ten dode was opgeschreven. Hoe kon zoiets, de ene dag nog springlevend en levenslustig, de andere dag doodziek. Ik was teveel in de war door dit bericht  en  ik vergat te vragen om een monster van haar bloed naar het lab. op te sturen om het te laten onderzoeken op gif. Want die mogelijkheid kwam direct bij me op.  “Kan het een vergiftiging zijn geweest?” “Dat is mogelijk,” antwoordde de arts. “Een agressieve stof kan de nieren in een paar dagen kapot maken.”


Ik was in shock, kon het niet begrijpen, zomaar ineens… Sara heeft nog twee dagen geleefd. Het ging in zo’n rap tempo achteruit dat ik het niet kon bevatten en zeker niet kon verwerken. De tweede dag heb ik de dierenarts gebeld om haar een spuitje te komen geven om haar uit haar lijden te verlossen. Daarna legde ik haar op een handdoek in een mandje. Tot mijn schrik zag ik dat er enige tijd na haar dood bloed uit haar neus sijpelde. Toen ik haar de volgende dag begroef was de handdoek op dat plekje door twee lagen heen doordrenkt met bloed. Ik belde het Antigifcentrum en alle symptomen die ik bij Sara had waargenomen werden door hun bevestigd: de evenwichtsstoornissen waardoor ze steeds omviel, het slijm, de stuiptrekkingen en rillingen. …, het wees allemaal op vergiftiging. Het bloed dat na haar dood uit haar neus kwam was volgens hen veroorzaakt door hevige inwendige bloedingen.


Op het moment van haar dood was het bloed waarschijnlijk in haar keel en bek gelopen en zocht een uitweg naar buiten door haar neus. Rattengif veroorzaakt  zulke  inwendige bloedingen. Volgens het Antigifcentrum wezen alle verschijnselen erop dat Sara was vergiftigd d.m.v. rattengif. Hoe is dat kunnen gebeuren? Heeft ze een hap genomen van een vergiftigd dier of heeft ze het gif naar binnen gekregen via een stukje vergiftigd vlees of vis of iets anders wat ze lekker vond? Het laatste is onwaarschijnlijk want we wonen hier op de Mulk op grote vrije kavels omringd door maisvelden. Je zou zeggen dat er te veel ruimte om ons heen is om je aan een poes zodanig te storen dat je tot een dergelijke lafheid overgaat. Maar toch… ik houd sindsdien mijn andere poes goed in de gaten.