Kerstuitstap

14-12-2018 10:46 - 't Vlees is zwak

Mijn zusje en ik hebben het begaaid bij de familie. Komt zo: we doen dit jaar niet mee met het gezamenlijke kerstdiner op 26 december. Dat houden we al meer dan 40 jaar ongeveer. Komt nog uit de tijd van ons pap en mam. Ieder van de kinderen,  maakt iéts: de soep, voorgerecht, vidé en hoofdgerecht. Ik had meestal de vidé; Vroeger deed dat ons mam. Toetje was en is altijd voor mijn zwager die vroeger banketbakker was, en ook nu nog daarvoor wordt geroemd door ons en alle kleinkinderen. Mijn oudste broer kon niks, dus zorgde hij altijd voor de wijn. Ook heel fijn. Inmiddels zijn onze kinderen en aanhang en kleinkinderaanhang (één) ook van de partij en nu drukken mijn zusje en ik onze snor. En nu zijn ze nog maar met 22 man. Haha, wij gaan lekker op vakantie met z’n tweeën, zes dagen, toch niet echt super lang, maar nou denkt iedereen van de broers en schoonfamilie en onze kinderen en nichten en neven dat wij nou ja, dat wij niet meer mee willen doen. Terwijl we het eigenlijk heel leuk vinden ons kerstdiner. Maar het kwam eigenlijk geheel per ongeluk. We kwamen bij elkaar m’n zusje en ik om nog eens gezellig te klagen met z’n tweeën dat we al zo oud zijn en zoveel rimpels hebben en er al zo veel kapot is aan ons en ik altijd aan mijn bultjes moet krabben en mijn voeten zijn ’s morgens altijd tien pasjes heel stijf en dan beginnen ze te ontdooien en ik heb ook nog artrose in mijn duim en vingers en m’n zusje heeft pijn in haar onderrug als ze lang gelopen heeft of gezeten, daar wil ik vanaf zijn en ze had ook een piep in haar hoofd en ik ben doof en heb hoge bloeddruk en moet een puffer en allebei barsten we van de cholesterol, kortom: als we nou niet op vakantie gaan met z’n tweeën, dan komt het er niet meer van. Onze pillen nemen we mee. Ik heb ook nog vliegangst light en we gaan met het vliegtuig naar Wenen en dan op een cruiseboot en daar rijden we mee over de Donau ergens naar zo’n Balkanstad in het oostblok en iedere avond is er ergens een concert. Kerstmis vieren we op de boot denk ik want ik heb het programma nog niet goed bekeken. Ik laat me verrassen. Mijn zusje heeft alles geregeld en ik ga mee. Wel betaal ik m’n eigen helft natuurlijk. En dat kwam allemaal tijdens een van onze klaagsessies bij ons op. Die vakantie. Folder lag binnen op tafel. Toen besloten we spontaan dat we dat gingen doen. Dat Kerstmis erin viel, zagen we niet meteen. Maar dat leek ons gewoon niet zo erg toen; nu wel, nu iedereen ons dingen verwijt: ‘En de soep dan? Wie maakt de soep? En de vidékes? Wie maakt de vidékes?’ Zelf kunnen ze niks. Toen ik zo oud was als zij maakte ik al jaren de vidékes. Voor 24 man. Ze ruimen op en als we geluk hebben wassen ze af, dat doen ze. Soms gooien ze wat over is tegen de ramen (denk hierbij aan puree en een enkel spruitje). Maar sinds een van mijn kleinzoons kippen heeft, is er dat niet meer bij. Alles wat over is zamelt hij in voor z’n kleinvee. En het màg ook niet meer van ons. Gooien. Heel veel mensen hebben niks te eten en dan kun je moeilijk een spruitje tegen de ramen kwakken, ook al is het nog zo leuk. Het blijft ook niet echt plakken. Puree wel. Vroeger gooiden wij zelf ook na afloop alles wat over was tegen de ramen, en nu hebben onze kinderen dat ondanks ons verbod, overgenomen, een soort familietraditie. Helaas, dit jaar zijn wij er dus niet bij. Ik zal in het geniep op de boot of waar dan ook met Kerstmis tijdens een of ander kerstdiner een trosje spaghetti tegen een kajuitraampje moeten slingeren om onze  familietraditie in ere te houden.
Of uit heimwee.  

Tip voor uw kerstdiner: gekookte ham blijft heel goed plakken, ook tegen aanrechtkastjes