Vliegtuigspotter

21-09-2018 13:44 - 't Vlees is zwak

Mijn grote hond is een vliegtuigspotter. Hij ligt de hele dag buiten en kijkt omhoog. Zijn kop heeft hij dan op z’n voorpoten liggen maar z’n ogen spieden de hemel af, op zoek naar witte strepen in de lucht. Dat is niet altijd zo geweest dat hij dat deed. De eerste zes, zeven jaar van zijn leven deed hij dat niet. Het is volgens mij begonnen in Frankrijk. Daar lag hij zich misschien te vervelen, ik weet het niet en zag hij zo’n witte streep in de lucht. Hij dacht waarschijnlijk, ach, kom, ik heb toch niks te doen, laat ik daar eens tegen gaan blaffen. Woe-hoe-hoe. Lawaai van heb ik jou daar. En wat gebeurde er? De streep ging weg. Mooi dacht hij. Dat heb ik toch maar weer voor elkaar. Kijken of er nog zo’n ding komt. En even later, weer een streep in de lucht. Hij hoorde ze waarschijnlijk ook nog de vliegtuigen, en ja, blaf-blaf! Woehoe! Tot de streep weg was. Een nieuw spel, of bezigheid was geboren. Op dezelfde manier blaffen veel honden tegen de postbode. Postbode komt aan huis: hond doet woef woef en postbode verdwijnt. Haha, denkt de hond, goed resultaat, morgen weer. Het blaffen tegen de postbode wordt hoe langer hoe erger want de hond wordt in zijn ego gesterkt door steeds maar weer hetzelfde resultaat: de postbode druipt af. (in zijn ogen dan) Maar goed, of niet goed eigenlijk, want het vliegtuigblaffen van mijn hond is uitgegroeid tot zijn nationale sport nummer een. Je kunt het de hele dag beoefenen en het resultaat is ongekend. Hij blaft niet als hij ze alleen maar hoort, nee, er moet wel degelijk een streep te zien zijn. En nu met dit mooie weer ligt de hond steeds buiten en er is veel blauwe lucht. En zijn er geregeld strepen. Het is zelfs zo erg dat hij ongedurig wordt als de streep van Berlijn naar Amsterdam over tijd is. Hij ligt dan te loeren en vergeet dan te blaffen voor de streep aan de andere kant, die van Barcelona naar Eindhoven. Waarschijnlijk Ryanair, en die hebben niet zulke fijne strepen. Hij blaft veel liever op de vierdubbele van de KLM heb ik al gemerkt. Of die van de Lufthansa, schitterende strepen, en direct resultaat want ze zijn zo verdwenen. Dit laatste was niet in volle ernst bedoeld, maar het is wel waar dat de hond met mooi weer de hele dag de lucht afspiedt op zoek naar vliegtuigen. En strepen, want die zijn gevaarlijk en mogen niet te dicht bij ons huis komen, zo denkt de waakhond. Laatst, dat was in Frankrijk, blafte hij weer keihard, ik hoor dan aan de woef dat het zijn speciale vliegtuigblaf is en kijk dan ook waar het vliegtuig is; en dit keer zag ik geen strepen! Alleen een heel klein zilveren streepje, hoog in de lucht, het vliegtuig zelf; mijn god, wat erg! Hij blaft dus ook al op minimale streepjes. Mijn kleine hond heeft deze afwijking voor vliegtuigen gelukkig niet. Als hij de grote hond hoort blaffen wil hij gewoontegetrouw meedoen maar merkt dan meteen, dat het een geval van vliegtuig is. En blaft niet meer mee. Ze begrijpt waarschijnlijk niet waarom het gaat of ze denkt, aha, die strepen weer, daar heb ik niks mee, ik ben meer van de konijnen. En gaat weer liggen. Dat is een geluk bij een ongeluk. Tja, hoe kan ik hem dat nou afleren, die arme hond… Overdag heeft hij geen moment rust, zie ik, want de laatste tijd hou ik hem daarvoor in de gaten. Zijn ogen spieden onophoudelijk de lucht af. Soms valt ie nog wel eens op z’n honds in slaap, zoals het hoort. Een hond zoekt buiten als het warm is een koel plekje op en valt in slaap. Dat hoort normaal gesproken bij een hondenleven. Hem binnen laten liggen is geen optie, dat is een te zware straf voor hem. Sommige honden liggen graag binnen, hij niet. Bidden om een dik grijs wolkendek dan maar? Dan heeft hij eindelijk rust en ik ook. Heeft iemand een andere tip? Of heeft niemand zo’n hond.