Zorgplafond

08-02-2018 15:33 - 't Vlees is zwak

Het lelijkste woord van de afgelopen tijd, vind ik wel het woord  ‘zorgplafond’. Met stip. Dat is zo’n akelig, vervelend en vooral negatief beladen en in elkaar geknutseld woord, dat moest eigenlijk niet mogen. Het betekent geloof ik dat er een bovengrens is aan de te verstrekken zorg en of de financiering daarvan, ik weet het niet precies. Het woord kwam weer bij me boven (ik had het al een poosje verdrongen) toen ik in de nasleep van mijn griep, helemaal wezenloos op de bank naar buiten lag te kijken. Bah, zorgplafond, dacht ik toen dat nare woord zich tijdens mijn koortsdromen weer aan me opdrong.  Maar toen viel mijn oog gelukkig op twee eksters die in de hoge bomen buiten druk bezig waren met een nest te bouwen. Vorig jaar had ik ze ook al gadegeslagen bij het bouwen; dat was een flink nest geworden maar het is tijdens de afgelopen storm in januari voor meer dan de helft verwoest. De eksters besloten om hun pand niet op te knappen maar een geheel nieuw huis te bouwen. Iets lager geplaatst dan het vorige, en ook in een andere boom, maar wel dichter bij een spar zodat ze daar wat bescherming van hebben. Ze zijn nu al langer dan twee weken bezig. Ik zie vanuit mijn veilige positie op de bank achter het raam, het nest in grootte en dikte toenemen. Heb je dan niks beters te doen dan naar die vogels te kijken als ze hun nest bouwen, zult u misschien vragen. Nou, dat klopt, ik heb niks beters te doen. Bovendien vind ik het heerlijk om naar te kijken. Ze vliegen af en aan met takjes en twijgjes die ze overal vandaan halen. Ook uit hun oude nest. Ik zag ze een paar dagen geleden met man en macht ouwe takken uit hun afbraaknest halen. Waarschijnlijk een mooie vorm tak waar ze goede herinneringen aan hadden. Vorig jaar hadden ze er ook best lang over gedaan, dat nest. En nu weer. Met een onwaarschijnlijke zorg bouwen ze aan hun plafond hoog in de boom. Kijk, dat is nou met recht een zorgplafond. Daar komen straks hun eitjes in en daarna dan hun nageslacht. Dat moet een geweldig plafond worden. Ze zijn ongeveer een week na de storm begonnen en het begint er mooi en solide uit te zien. Ik vind dat heel bijzonder dat die vogels dat kunnen. Kijk, ik had natuurlijk ook kunnen gaan stofzuigen of naar een film op tv kijken, maar toevallig vind ik het heerlijk om naar vogels te kijken die druk bezig zijn met hun nest. ’s Morgens zijn ze er vaak niet. Dan zijn er geen aktiviteiten bij het nest. Waarschijnlijk doen ze dan hun boodschappen.  Of ze pikken wat voer uit de vogelhuisjes dat ik hier vlak bij huis heb rondgestrooid. Dat doen ze ook. Komt er ineens zo’n enorme ekster in het vogelhuisje zitten. Hallo jongelui, zegt hij dan tegen de  koolmeesjes en de mussen die zich lam schrikken maar ja, zo’n ekster heeft geen tijd om zelf te koken, dus hij pikt ook van het voer van het kleine grut. Kom het maar terughalen als ons nest klaar is, hoor ik ze wel eens roepen. Daar, boven op ons zorgplafond. En met een handje pinda’s in hun bek gaan ze dan weer gauw aan de slag. Ik ben helemaal blij geworden van de nieuwe betekenis van dat voorheen schrale woord, zorgplafond. Voortaan ga ik nu woorden waar ik een hekel aan heb of die ik lelijk vind, van een andere, of tweede betekenis voorzien zodat ze toch nog best te doen zijn. Wie doet er mee? Hier komen er wat: Mantelzorg. Aktiviteitencommissie. Belastbaar inkomen. Negatief saldo. Druk van bovenaf. Denk bij dat laatste vooral aan een wc, dan gaat het al lekker. Van Jetje dus.