Buulse Proms zalig van begin tot eind

26-10-2017 15:08 - Ingezonden door Bert Slenders

Een heerlijke avond die voorbij vloog, zo valt de Buulse Proms van vrijdag goed te omschrijven. Een kleine veertig acts stonden op het programma, en dat hadden er wel zestig of meer mogen zijn. Harmonie E.M.M. heeft wederom laten zien waar het toe in staat is met haar grootste evenement dat iedere drie jaar terugkeert. Er mogen ook kanttekeningen geplaatst worden, maar in zijn totaliteit verdient de vereniging een pluim.

Door Bert Slenders

Na afloop van de Proms op vrijdag gingen veel mensen druk napratend en met een brede glimlach de Zuiderpoort uit. Zij hadden een topavond gehad van begin tot eind. Iedereen had zijn eigen favorieten dan wel acts waarover ze iets te ‘klagen’ hadden. Maar echt klagen deed niemand, want De Proms waren gewoon weer top. De Zuiderpoort zag er schitterend uit met de grote catwalk, waardoor de artiesten tot op een paar meter afstand van het publiek kwamen. Tot mijn grote verbazing zorgde die kleine afstand niet voor een opzwepend effect in de zaal. Er werd totáál niet gedanst of uitbundig gedaan.
Jammer, want aan het enthousiasme van de artiesten of de harmonie lag het niet. Ondanks dit persoonlijke ongenoegen was het programma met haar vele hoogtepunten om van te smullen. Zo mocht het begin met ‘Festive Overture’ er wezen. Een indrukwekkend muzikaal stuk, met een glansrol voor de enthousiaste en beweeglijke dirigent van harmonie E.M.M. In het eerste gedeelte (er waren drie blokken en dus twee pauze’s) zaten veel toppers. Zo was ‘Carusso’ een prachtig gezongen operastuk, terwijl ‘Mr. Blue Sky’ leuk werd gedaan door harmonie en koor Experience. ‘Tambourine Dance’ was een knap showstuk waarbij vele percussionisten truckjes en ritmische klanken lieten samensmelten tot een geheel. ‘If I were a Rich Man’ werd fenomenaal uitgevoerd door zanger Lot Engelen die we kennen van zijn diepe klanken, maar hiermee bewees hij dat ook hoge noten prima bij hem passen. ‘How High of the Moon’ was een zaligmakend jazzstuk wat in mijn ogen gewoonweg perfect klonk. En ‘Great Balls of Fire’ moet je inderdaad overlaten aan Bas Bouwman, die Jerry Lee Lewis meesterlijk vertolkte. Een van de grootste klappers werd na de pauze gezongen door een van de kleinste meisjes van de avond: Esmee Hegge. Zij bracht het ontroerende ‘Clown’ werkelijk prachtig, terwijl Jack Meijer haar evenzogoed begeleide op de
piano. Om even bij laatstgenoemde te blijven, wat kon hij ook prachtig zingen bij ‘Geef nu je angst’. Had je bij dit stuk je ogen dichtgedaan dan zou je zweren dat de harmonie Guus Meeuwis had ingehuurd, zo veel leek Jacks stem op de artiest. Een andere treffende imitator was Sander Derks, die de knotsgekke moves van Mick Jagger op een leuke manier vertolkte. Highway to Hell werd door Eline van Mensvoort op een zeer originele wijze geïnterpreteerd. Ze koos ervoor om niet de standaard zanglijn te kopiëren, maar om het lied vaak 180 graden om te draaien. Een andere grote verrassing was de ‘Ping Pong’ van dj Armin van Buren waarbij de slagwerkgroep zich compleet uitleefde.
En zo kregen ook liedjes als ‘Iedereen is van de Wereld ‘, ‘This is what it feels like’, en ‘Let’s Get Loud’ een groot applaus. Maar ik klapte hierbij niet zo fanatiek. Waarbij ik in de vorige alinea’s de solisten overtuigend vond, waren er ook veel acts die mij qua zang of performance niet konden raken. Er viel niks te zeggen over de stembanden van wie dan ook, maar als iemand een cover vooral oplepelt en niet met puurheid of originaliteit brengt, dan haak ik af. Het ligt misschien ook aan de keuze van een liedje waarbij eigenlijk al weinig eer te behalen valt.
Toch was het klappen steeds terecht, want de harmonie, de comboband, het koor, de vele danseressen van UC Dance en D-Vine met hun superleuke outfits en de belichting zorgden continue voor een groot spektakel. Maar als ik vijf van de vijf sterren aan dit evenement zou toebedelen dan zou ik persoonlijk óf wat meer overbekende hits schrappen, óf zorgen dat de liedjes meer met hart en ziel worden gebracht zoals Esmee, Lot en Jack dat lieten zien. Nu geef ik vier sterren, en dat is denk ik een passende beoordeling voor deze glansrijke Proms!