De directeur van het stadhuis van Hamont-Achel.

06-12-2018 13:48 - Ingezonden door Evert Meijs

Hamont-Achel – Een verordening (decreet) over het lokaal bestuur zegt dat elke Vlaamse gemeente voortaan een Algemeen Directeur moet aanstellen. Reden hiervoor ligt onder andere in het feit dat de organisatie van de gemeente en de organisatie van het Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn (OCMW) meer en meer in elkaar gevlochten moeten gaan worden tot één systeem. Hierdoor komen de functies van gemeente- en van OCMW-secretaris officieel te vervallen en komt er het ambt van Algemeen Directeur voor in de plaats. In de persoon van dr. Marnix Goethals heeft de gemeente Hamont-Achel de nieuw ontstane vacature ingevuld. Een gesprek op zijn kantoor in het stadhuis is alleszins de moeite waard.

Tekst en foto’s Evert Meijs

De goedlachse nieuwbakken directeur heeft zijn werkplek (waar voorheen de kantoorruimte was van gemeentesecretaris Theo Veyfeyken), op de eerste verdieping. Goethals neemt niet plaats áchter maar vóór de werktafel en presenteert een lekker kopje koffie. “Het is een immens diverse job. Als cardioloog werkte ik vroeger één op één met de patiënt. Ik was gespecialiseerd in één ding: hartritmestoornissen. Ik maakte deel uit van een vlakke organisatie. Sinds ik ben benoemd in Hamont-Achel heb ik te maken met een zeer brede organisatie, met veel mensen en met veel afdelingen. Een volledig nieuw terrein voor mij, wat me persoonlijk natuurlijk veel nieuwe prikkels en uitdagingen geeft. Dat heb ik nódig.”

Leidde een soort KMO
Een dag eerder was Marnix aanwezig op een congres in Brussel, waar duidelijk bleek dat elke gemeente met dezelfde uitdaging aan het stoeien is. “Vroeger kwam iedereen naar het stadhuis, kende men iedereen en werd elke burger persoonlijk te woord gestaan door de ambtenaar. Er is nu al een gemeente in Nederland die géén loketten meer heeft en alles digitaal afhandelt. Lukt dat niet, dán komt de ambtenaar bij de burger thuis. De burger neemt steeds meer de lead”. Het klopt dat de gemeentediensten steeds meer in het toetsenbord van de burger zitten. “Die uitdaging is immens”, aldus Goethals, voor wie het managen van afdelingen niet vreemd is. Hij startte aanvankelijk als cardioloog, maar gaandeweg zijn carrière verschoof zijn werk meer en meer richting management. Hij werd diensthoofd en leidde in het ziekenhuis een soort van KMO, een Kleine of Middelgrote Onderneming. Hij deed er veel ervaring op en startte studies over bedrijfsvoering en beleid, waarna hij ziekenhuisdirecteur werd. “Aangezien ik het beste kan werken als er voldoende uitdaging is, besloot ik te reageren op de vacature voor algemeen directeur in de stad. De schriftelijke proef, de mondelinge proef en het assessment bleken succesvol, en nu kom ik dagelijks met de fiets vanuit Neerpelt naar hier om de wettelijke taak uit te voeren om de gemeentelijke diensten naar een hoger niveau te trekken, de integratie van het OCMW te realiseren en sneller en vlotter te kunnen werken”.

Tekenen op een bloc
Het is twaalf uur. De beiaard van het stadhuis klinkt door in het kantoor. Goethals lacht, zet zijn bril af en wacht tot de vrolijke melodie is afgelopen. Op de vraag of de voormalige gemeentesecretaris nu wordt ontslagen, zegt hij dat elke ambtenaar zijn rechten heeft, en dat de secretaris volgens het decreet een passende taakinvulling moet krijgen binnen de organisatie. “Theo Veyfeyken gaat nu diverse ingewikkelde projecten trekken waarmee allerlei instanties gemoeid zijn”. Dan pakt hij een notitiebloc en tekent daarop enkele onderdelen van de organisatie. Hij toont aan dat sommige verschuivingen in de toekomst niet ondenkbaar zijn. “Maar ik ga niet op de stoel van de experts zitten. Wat goed loopt, loopt goed”.  De algemeen directeur benadrukt dat hij wil werken vanuit de mens, en niet vanuit administratieve plannen. “Kinderen voed je thuis óók niet op met een beleidsplan. Je kijkt naar de persoon, luistert, en handelt er naar. Zo heb je op het stadhuis de mensen nódig bij sommige aanpassingen. Bovendien bereik je het meeste als je de mensen zelf laat meedenken.”

Christelijk symbool verwijderd
Dan vertelt de gemeenteambtenaar over het kantoor waarin hij zijn werk doet. Wat als eerste opvalt is een pakketje, boven op de kast, ingepakt in doorzichtig cellofaan. Marnix pakt het van de kast en zegt: “Ik weet echt niet wat het is, het stond hier al toen ik kwam”. Het blijkt een presentje te zijn uit Dresden. “Alles is nog hetzelfde als toen ik kwam. Alleen het kruisje boven de deur is verwijderd. Als personeel niet openlijk uiting aan zijn of haar geloof mag geven tegenover de burgerij, moeten kruisjes óók weg".  -Hij wijst naar de plek waar jarenlang het christelijke symbool hing.- Het lijkt alsof naast zijn bureau een krant ligt. “Nee, nee, dit is de plattegrond van Hamont-Achel. Deze kaart noem ik de anatomie van de stad. Ik moet zo snel mogelijk de weg leren in onze gemeente”.
Marnix Goethals zet liever geen muziek aan in zijn kantoor. “De muziek van de beiaard is al erg genoeg. Enkele ogenblikken voor het héle uur doe ik gauw mijn raam dicht. De klokken klinken zó indringend, dat ik me nauwelijks verstaanbaar kan maken….”
‘De directeur van …’ is een serie artikelen van Evert Meijs, waarin de directeur van een bedrijf of instelling wordt gevraagd aan wat voor organisatie leiding wordt gegeven en welke mens áchter die manager schuilt.
Deze week staat in deel 3centraal:
de heer Marnix Goethals.
Geboren: 1963 te Sluiskil.
Opgegroeid in Zeeuws-Vlaanderen
Woonachtig in Neerpelt.
Sedert 2018 directeur van stad en OCMW  Hamont-Achel.
Gevestigd te Hamont en Achel
Aantal personeelsleden: +160 (133 FTE).